In de biologische veeteelt hebben dieren het alvast een stuk beter dan in de bio-industrie. De leefomstandigheden zijn dusdanig dat ze hun natuurlijke gedrag kunnen vertonen. Om die reden achten sommige mensen het verantwoord die dieren te eten of hun producten te consumeren, terwijl ze vlees of andere dierlijke producten uit de bio-industrie mijden.

De ethische behandeling van dieren kan echter meer impliceren dan hen enkel te besparen van leed. Vele mensen worden vegetariër omdat ze het ontoelaatbaar vinden dat dieren worden gedood voor voedsel, of ze nu een aangenaam of ellendig leven hebben gekend. Dieren, zo menen ze, hebben recht op leven, en wij hebben niet het recht hen dat leven te ontnemen met het doel er voedsel voor mensen van te maken.

Wat biomelk en bio-eieren betreft, ook in deze gevallen is het zo dat het dier in kwestie wordt afgevoerd wanneer hun productie te laag geworden is. Nadat een kip ons honderden eieren heeft gegeven, wordt ze ten slotte gedood wanneer ze niet meer in staat is dat tempo vol te houden.

Lactatie (melk geven van de koe) is een puur fysiologische reactie op het baren van het kalf. De koe kan niet vermijden melk te geven, net zoals ze niet kan vermijden urine te produceren. Hetzelfde geldt voor kippen en het leggen van eieren. De eierproductie wordt gemanipuleerd en opgedreven door selectieve kweek, hormonen, medicatie, door zorgvuldig geregelde leefcondities die een constante zomer simuleren, en door een nauwkeurig gecontroleerd dieet.

De laatste vijf decennia zijn de levensomstandigheden van legkippen meer en meer onnatuurlijk geworden, en toch is de productie per kip enorm gestegen. Kippen zullen zelfs leggen wanneer ze gewond zijn.

Sommige vegetariërs drinken ook geen melk, en eten geen kaas, boter of andere zuivelproducten. Deze mensen noemt men veganisten. Veganist kun je zijn om verschillende redenen. Omdat je geen zuivel lust, omdat je een geloof aanhangt dat een veganistische voeding aanraadt, ... Vele veganisten baseren zich op dierenwelzijnsargumenten.

Net zoals bij vrouwen na de geboorte van een kind de melkproductie op gang komt, is dit bij koeien het geval als ze bevallen van een kalf. Opdat haar melkproductie voldoende en permanent zou zijn, wordt de koe zo vaak mogelijk (kunstmatig) zwanger gemaakt. Ze baart kalfjes, geeft melk, en wordt na een aantal maanden opnieuw zwanger gemaakt. Dit tempo kan zij slechts vijf à zeven jaar volhouden.

De kalfjes zelf worden doorgaans vrij vlug (soms dezelfde dag) van de moeder gescheiden hetgeen bij de moeder en het kalf die een sterke band voelen, stress veroorzaakt. De vrouwtjes worden meestal nieuwe melkkoeien, de mannelijke dieren worden afgemest, hetzij als kistkalf, hetzij om op latere leeftijd geslacht te worden. De kistkalveren brengen hun leven door in een kist waarin ze zich nauwelijks kunnen bewegen. De kalveren krijgen ijzerarm voedsel om het vlees wit te houden en lijden bijgevolg aan bloedarmoede. Omdat ze die bloedarmoede proberen te compenseren door alles te likken waar ijzer in zit (inclusief hun eigen urine), worden hun kooien in ijzervrij materiaal gemaakt. In natuurlijke omstandigheden worden runderen 20 tot 25 jaar oud, in de melk- en vleesindustrie halen ze met moeite de helft van die leeftijd.

Kaas bevat meestal stremsel dat afkomstig is uit de lebmaag van speciaal daartoe gehouden kalveren. Om het stremsel (rennine enzyme) te bekomen worden de kalveren gedood. Er zijn kazen in de handel die uitdrukkelijk vermelden dat ze niet-dierlijk stremsel bevatten en dus geschikt zijn voor vegetariërs.

Het probleem van eieren ligt volgens veganisten in het feit dat voor elke legkip er min of meer 1 mannelijk kuikentje na de geboorte hetzij vergast of verstikt in een plastiek zak, hetzij door een papierversnipper gehaald wordt. Haantjes zijn immers niet bruikbaar voor de vleesindustrie en ze leggen geen eieren. Bovendien, aldus veganisten, komen alle legkippen, ook de zgn. kippen met vrije uitloop en scharrelkippen, terecht in hetzelfde slachthuis als hun collega's die louter voor het vlees worden gekweekt.

Sommige veganisten menen ook dat in geval van een volledig vegetarische samenleving de prijzen van zuivel zeer hoog zouden zijn, aangezien ze ook de kosten voor het onderhoud moeten dekken van de hanen en mannelijke runderen die niet meer geslacht zouden worden, alsook van de koeien die na hun vruchtbare periode nog vele jaren kunnen leven zonder economisch rendabel te zijn. Om een vegetarische samenleving te voeden zou er dus een exponentiële groei van nutsdieren zijn die een grote druk zouden uitoefenen op het landbouwareaal en die gevoed moeten worden zonder dat ze een economische tegenprestatie daarvoor leveren.

Bijna alle eieren in België zijn afkomstig van kippen die hun leven leiden in legbatterijen. Ze zitten met een vijftal in een kooi en beschikken over een oppervlakte ter grootte van 75% van een A4 blad. Ze zijn niet in staat om hun natuurlijke gedrag te vertonen, en krijgen steeds kunstlicht te zien, dat gebruikt wordt om hun legtijden te manipuleren en te productie op te drijven. Soms groeien ze met hun poten vast aan het gaas waarop ze staan. De kippen worden gedood wanneer hun eierproductie te laag geworden is.

Scharrelkippen hebben het weinig beter: ze hebben weinig leefruimte, kunnen geen stofbaden nemen, en beschikken niet over vrije uitloop.

Vrije-uitloopkippen kunnen wel buiten lopen, maar - net als bij legbatterij- en scharrelkippen - wordt zonder verdoving een deel van hun snavel met een heet mes weggesneden om te voorkomen dat de dieren elkaar zouden verwonden of kaal plukken.

Op een leeftijd van ongeveer 72 weken, en na een productie van ongeveer 300 eieren, worden de legkippen verkocht als soepkippen voor 7 BEF per stuk.

Zowel mannelijke als vrouwelijke kippen kunnen voor hun vlees worden grootgebracht, maar in een legbatterij worden mannelijke kuikens meestal na de geboorte vernietigd, aangezien ze geen eieren leggen en wegens hun genetische afkomst niet geschikt zijn voor kippevlees, vermits ze niet gefokt werden op eigenschappen als sterk ontwikkelde spiermassa en dergelijke. Deze mannelijke kuikens worden verstikt, vermalen of naar laboratoria gestuurd.

De recentste lijst is een Amerikaanse, maar is ook hier grotendeels relevant
http://www.caringconsumer.com/searchcompany.asp.

Een Belgische lijst vind je op
http://www.gaia.be/ned/control.php?&topgroupname=&groupname=lijst_dierproefvrij.

De enige reden dat er momenteel een 18 miljard landbouwdieren op de wereld lopen, is dat zij massaal worden gekweekt om als voedsel te dienen voor de menselijke bevolking. Wanneer de vraag naar vlees daalt, zal ook het aanbod (het aantal gekweekte dieren) dalen.