De eindejaarperiode is vaak een tijd van rijkelijke, doorgaans niet-vegetarische banketten. Voor wie liever geen lap vlees of een moot vis achter de kiezen wilt slaan, kan de decembermaand naast de geliefde cadeaus ook voor een aantal dilemma's en twijfels zorgen. Het is een tijd waarin de vastberadenheid van de kersverse vegetariër op de proef wordt gesteld. De sociale druk is immers niet de onderschatten Als je vegetarisch eet temidden van een vleesfestijn, kan je het gevoel hebben dat alle ogen op jou gericht zijn. Of, wat als je de hele avond op je honger moet zitten?

Bij jou thuis

Als het feestmaal bij je thuis doorgaat, dan is dat meestal niet zo'n probleem. Woon je bij je ouders, dan zullen zelfs de meest gemene mensen bereid zijn jou in deze tijd van vrede op aarde dat ene pleziertje ("dat blaadje sla") te gunnen. Zijn ze totaal onbegrijpend óf bedroevend slechte koks, dan eis je misschien beter zelf je plaats achter het fornuis op.
Als gastvrouw of gastheer sta je misschien voor een ander dilemma: enerzijds vind je dat je niet moet zwichten voor de carnivore druk en wil je iedereen laten kennismaken met lekker vleesloos eten. Anderzijds wil je niet dat de minder sympathieke alleseters de woorden "opdringen" en "bekeren" de kamer insturen. Maar de keuze is uiteindelijk aan jou.Ga je voor een vegetarisch menu, hou er dan wel rekening mee dat het er gewoon schitterend moét uitzien. Gelukkig slagen de meer gevorderde vegetarische koks er in om schotels te maken waarvan zelfs de meest fervente carnivoor om de tuin wordt geleid.Op restaurant

Ga je uiteten op restaurant, dan volstaat een telefoontje vooraf. Het ene etablissement is natuurlijk beter dan het andere, en in het gemiddelde traditionele restaurant zal je zal niet altijd vegetarische haute-cuisine krijgen. Maar nu en dan slagen de koks er toch in om met iets creatiefs op de proppen te komen. Bbezoek de restaurantsectie op deze website voor een uitgebreid overzicht.

Bij familie of vrienden

Iets moeilijker kan het zijn als je uitgenodigd bent bij familie of vrienden. Als ze op de hoogte zijn van je vegetarische voorkeur, is er niets aan de hand. Tenzij natuurlijk je schoonmoeder heimelijk een varkenspoot door je groentestoofschotel draait omdat ze ervan overtuigd is dat dat een culinaire of nutritionele noodzaak is.

Behoort de gastheer of -vrouw tot de categorie "minder bekende kennissen", dan wordt 't al wat moeilijker. Hopen dat je geluk hebt of rekenen op de aanwezigheid van een salade is niet de beste, noch de smakelijkste oplossing! Dus als je geen uitzondering wil maken, neem dan ruim vooraf contact op met de kok in kwestie en leg uit wat je wel of niet eet. Je kan dat doen van zeer aarzelend en onzeker ("Ehm, ik ben ve-ve-vegetariër"), tot heel rechttoe rechtaan ("Sorry, geen dode dieren voor mij! Zal ik vooraf wat eten?"). Een betere aanpak is gewoon beleefd vragen of er iets voorzien is voor vegetariërs. Bijt even op je tanden wanneer de gastvrouw of -heer vraagt of vis oké is. Blijf ook je zelfbeheersing behouden wanneer hij of zij vervolgens - met een zekere radeloosheid in de stem - informeert naar wat je dan eigenlijk wél eet. Hoe beter jij je uitleg doet, hoe minder kans op "verrassingen".

Je kan ook voorstellen om samen het menu te overlopen en er zo voor te zorgen dat er iets voor jou te eten valt. Of jekan suggereren zelf een specifiek ingrediënt of je eigen topreceptmee te brengen. Of je kan de dag zelf een handje toesteken in de keuken.

Wat moet je meebrengen?

Subtiliteit
Voor sommige - meer proactieve - veggies zijn de feesten, waar we de hele familie bijeen hebben, hét moment om hier en daar uitbundig, gedetailleerd en bijzonder geanimeerd te beginnen over ‘het waarom van geen vlees'. Al is het maar om inhoud te geven aan de conversatie. Afhankelijk van de interesse en het niveau van de mede-eters kan je beginnen aan je preek en schermen met termen zoals mestoverschotten, ammoniakuitstoot en verschillende dierenrechtenfilosofieën. Natuurlijk zullen Bepaalde tafelgenoten ongetwijfeld een grote luisterbereidheid aan de dag leggen - vaak niet in het minst om je vervolgens van hun eigen gelijk te proberen te overtuigen - maar je kan er donder op zeggen dat je heel wat anderen stierlijk zal vervelen, zoniet choqueren of zelfs van hun eetlust beroven. Wanneer iemand zelf vragen stelt‘' , check dan even of hij echt geïnteresseerd is of je eerder op de kast wil jagen.

Een gevoel voor humor
Vaak bereik je meer met wat gezellig geleuterverdraagzaamheid, en humor . Ook als het over je eetgewoonten gaat. Mochten er sarcastische grappen komen over je blaadje sla, het hertje of de kreeft , denk er dan het jouwe over, maar blijf vooral kalm en reageer met een vriendelijke kwinkslag. Want, hoe fanatieker je uit de hoek komt, hoe groter de tegenstand van anderen zal zijn. Enne... op de herhaaldelijke vragen even mysterieus glimlachen kan soms van meer fijngevoeligheid en tactisch inzicht getuigen...

Een gezonde portie diplomatie
Jawel, er kunnen problemen opduiken. Bijvoorbeeld dat typische voorval: je straalt van geluk als je dan toch een heerlijk uitziend vegetarisch feestgerecht voorgeschoteld krijgt, maar... er zit een luchtje aan. Je ziet, ruikt of smaakt iets dat er eigenlijk niet had mogen inzitten! Sommige vegetariërs zullen schouderophalend "Ach wat?" zeggen en smakelijk eten. Anderen proberen het gerechtje in kwestie discreet links te laten liggen, hopend dat het niet opvalt. Vragen naar de samenstelling van het gerecht en zeggen dat je dit of dat niet eet, is niet altijd het beste idee. Je voelt de ‘daar is ze/ie weer'-hoofden jouw kant opdraaien... Opteer je toch voor die laatste optie, dan is een diplomatische aanpak gewenst.

Je eigen eten?
Mensen zullen je doorgaans vertellen dat je niets hoeft mee te brengen, dat zij voor alles zullen zorgen en hun best zullen doen om ook voor jou iets te maken. Maar toch... Heb je een goeie band met de gastheer of gastvrouw en weet je zeker dat ze wat hulp appreciëren? Dan kan je ervoor kiezen om in plaats van een fles wijn, zelf een vegetarisch gerechtje (voor iedereen)mee te brengen naar het feestmaal.

EVA's tip: geen imitatiegerechten
Heb je afgesproken dat je je eigen eten meebrengt? Dan kan je erop rekenen dat de anderen ook van je eten zullen proeven, of dat ze het minstens zullen zien en ruiken. Dat is jouw moment om de tafelgenoten verstomd te doen staan! Als vegetariër is de verleiding misschien groot om een gerecht mee te brengen dat een imitatie is van een vleesklassieker, maarbeen there, done that en onze ervaring is dat dit niet altijd zo'n goed idee is. Veelal zullen de mee-eters, - streng als ze zijn -snel de vergelijking maken met het originele vleesgerecht en je kan er donder op zeggen dat je verliest! Je moet immers niet alleen opboksen tegen een heel arsenaal aan vooroordelen , maar ook tegen emotionele binding, conservatieve smaakgewoontes en zo meer. Misschien kan je jezelf beter definiëren aan de hand van wat je wél eet dan met wat je niet eet. Misschien helpen we je verder met de recepten op deze pagina.

Love & peace (yeah!)
Je bent op een feest met vrienden en familie, niet op een voordracht over dierenrechten of westerse welvaartsziekten. Realiseer je dat niet iedereen van alles op de hoogte is of de kansen heeft gehad om zijn of haar vooroordelen over veggie eten kwijt te spelen. Herinner jezelf eraan dat je (wellicht) zelf ooit ook vlees gegeten hebt., Onze tips helpen je misschien om het zo goed mogelijk aan te pakken, want of je het nu wil of niet, voor de publieke opinie vertegenwoordig je nog vaak die hele groep lastige vegetariërs.